.....همیشه ســاده میبـــــازد

مرا ببخش

که هر چه میدوم به تو نمی رسم

اگر چه تو

ایستاده ایی هنوز

سوار بر مرکب غرور
سرخوش و خرامان
لگدمال می کنیم
هر آنچه روزی برای بودنش
فرسنگها راه پیموده ایم

Death, Be Not Proud, Though Some Have Called Thee

Mighty and dreadfull, for thou are not so;

For those whom thou think`st thou dost overthrow,

Die not, poor Death, nor yet canst thou kill me.

From rest and sleep, which but thy pictures be,

Much pleasure; then from thee, much more must flow,

And soonest our best men with thee do go.

Rest of their bones, and soul`s delivery.

Thou art slave to fate, chance, kings, and desperate me

And dost whit poison, war, and sickness dwell,

And poppy or charms can make us sleep as well

And better than thy stroke; why swell`s thou then?

One short sleep past, we wake eternally

And death shall be no more; Death, thou shalt die.

John Donne

وقتی
   همه چیز
          متناقض بود و سختــــ

شک به درستی یا نادرستی راه ،چاره نیست
یا تا انتها برو
                          یا
                                      ....

همیشه انتخاب درست ترین راه سختـــــ است
و قدم برداشتن در آن سخت تر
اما اگر درست آمده باشیــ
شیرینی تضاد
                        نزدیک

نمیدانم چه میخواهم از این گفت ، بی شنود
شاید فقط ریسمان خیال به آسمان گذشته میریسم

بوی آشنایی از این خانه میشنوم که دل رنجورست گاهی ، هوای قصه همیشه ابری نیست ، دوست
گاهی با باران ببار و با آفتاب بتاب
گاهی اجازه بده مهتاب برتو بتابد

خستگی را بگذار

+اونقدر زیبا بود که دلم خواست بعنوان یه پست آپ کنم این نظر رو  که از یک دوست بی نام  داشتم

The time has come for me to take my bows and leave the stage,
But I feel I’m just beginning,
There’s so many things I want to say before I go,
But I’ll be back, to sing again;

And I’ll lead you through the ancient halls and stories of the past,
And the many ways of loving,
And when all is said and done, there’s only you and me,
You and me...

خالیست

پوچ و پوشالی

خالیست

خالی...

باید اونقدر تو لا ک خودم فرو برم تا تو خودم غرق بشم!

همیشه هر چی خدا بخواد!

هر چی اون صلاح بدونه!

هر چی قسمته!

پس من چی؟

نمی دانم اینکه خشکیده است زبان قلم است یا زبان مغز!

هر چه هست ...دلیلش را خوب می دانم

دلیلش را می دانم  اما درمان دردش را نه!

یلدای بی تو

سیاه  ترین است

نه طولانی ترین

می نویسم،

هر روز...

هر روز...

هر روز...

در فراسوی خیالی که هرگز به بار نمی نشیند